Οι θυσίες των αγωνιστών του 1821 δεν ήταν απλώς στιγμές ηρωισμού, ήταν η ίδια η γέννηση της Ελευθερίας ως βιωμένης πραγματικότητας. Σε μια εποχή όπου η υποταγή παρουσιαζόταν ως αναπόφευκτη μοίρα, εκείνοι τόλμησαν να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι σε μια αυτοκρατορία, γνωρίζοντας πως ο δρόμος που άνοιγαν ήταν στρωμένος με αίμα, στερήσεις και αβεβαιότητα.
Με το σπαθί, το καριοφίλι, την προσευχή και την πίστη τους, οι αγωνιστές του ’21 μετέτρεψαν την Ελευθερία από όνειρο σε δικαίωμα. Δεν πολέμησαν για δόξα ούτε για προσωπικό όφελος· πολέμησαν για να μπορεί ο λαός να ορίζει τη μοίρα του, να μιλά τη γλώσσα του, να τιμά την πίστη και τις παραδόσεις του, να ζει χωρίς φόβο.
Η Ελευθερία, όπως την κληρονομήσαμε, δεν είναι αφηρημένη έννοια. Έχει πρόσωπα, ονόματα, θυσίες. Έχει το βλέμμα του Κολοκοτρώνη, την αυταπάρνηση της Μπουμπουλίνας, την αγέρωχη στάση του Παπαφλέσσα, την αγωνία των ανώνυμων που έπεσαν χωρίς να γραφτεί ποτέ το όνομά τους. Έχει τον παλμό ενός λαού που αποφάσισε να σταθεί όρθιος.
Και σήμερα, δύο αιώνες μετά, η Ελευθερία παραμένει το πιο πολύτιμο αγαθό μας. Όχι γιατί μας χαρίστηκε, αλλά γιατί κατακτήθηκε. Γιατί πληρώθηκε ακριβά. Γιατί στηρίζεται σε μια αλυσίδα θυσιών που ξεκινά από το 1821 και φτάνει μέχρι τις μέρες μας.
Το χρέος μας δεν είναι να αναπαράγουμε απλώς την ιστορία, αλλά να τη δικαιώνουμε. Να κρατάμε ζωντανή την ουσία της: την ενότητα, την αξιοπρέπεια, την ευθύνη απέναντι στο κοινό καλό. Να θυμόμαστε ότι η Ελευθερία δεν είναι δεδομένη· είναι καθημερινή επιλογή και διαρκής αγώνας.
Οι αγωνιστές του ’21 μας παρέδωσαν μια πατρίδα ελεύθερη. Εμείς οφείλουμε να την κρατήσουμε άξια των θυσιών τους.
Χρόνια Πολλά Ελλάδα
Χρόνια Πολλά όπου γης Έλληνες
Χρήστος Γιαννακίδης
